Армысыздар, халайық! Танысар болсақ, атым – Тимур, тегім – Бектұр. Әлемторда ерігіп отырып осы бір бетшені ашып тастадық…
P.S. Бұл бұдан жыл жарым бұрын жазылған әңгіме. Әуелгіде не үшін бастағанымды да білмеуші едім осы блогты. Тек тәжірибе жүзінде блогты қалай жүргізетінін көрмек үшін тіркелгем. Уақыт өте өзімді бей-жай қалдырмайтын сферада әңгіме қаузаймын деп ойлаймын…
Биз бир кзедери таныскан сияктымыз Мангыстаудын шенеуниги?!?!
Өлеңдеріңіз ұнады. сәттілік тілеймін.
Ол өлеңдер менікі емес, Рахат Қосбармақ ағамыздікі болатын. Жақында сәті түсіп осындағы өлеңдерін түгел өз бетшесіне аудардым. Ол кісінің блогы – rakhat.wordpress.com
Пікіріңізге рахмет!
Құлыш немесе Күріш болғың келіп жүрме, жараспайды…
Күріш те, Құлыш та болғым келмейді! Мен Тимурмын!
Бәреукелді, жарқыным!
М. Мағауиннің атақты бір романы осы сөздерден басталушы еді. Саттілік, маңғыстаудың бетшесі!
Жарайсын, Тимур! Казакша блогосферанын дамуына косып жаткан улесин зор! Тек кана алга! Саган ризамыз! Алла тагала колдагай!
Әмин! Рахмет, құрдас, жалынды-жалынды демеулеріңе)))!
Уа, баракалла! Жана болг кутты болсын, бауырым!
Рахмет! Айтсын!
Тимур, көптен көрінбей кеттің. Бәрі аманшылық па?
Амандығыңды білдіргеніңе рахмет, құрдас!